Science of Sleep
Hayattan kaçıp düşlerimize sığınırız.
Peki düşlerimizden kaçmamız gerekirse?
Michel Gondry’nin başyapıtı Science of Sleep onun tüm yeteneklerini gösterdiği bir yapım. Düş ve gerçeğin perdeye yansıtılmasını iyi bir senaryoyla ve farklı bir teknikle filme alarak filmografisindeki en iyi işe imza atıyor. 2006 Berlin Film Festivali'nde yönetmen Michel Gondry, filmin ana mekânının 15 yıl önce yaşadığı bir ev olduğunu söylüyor.
New York’ta Yağmurlu Bir Gün
Dakika dakika planlanmış romantik yolculuklar felakete en yakın şeydir.
Sevdiğimiz bir insanla işler asla yolunda gitmez. Hayatın her zaman bir planı vardır. İçinde olduğumuz şehrin de öyle. Woody Allen vizyona bir yıl geç giren bu filminde bizi kendi tarzında bir aşk hikâyesiyle buluşturuyor. 1981’den beri her yıl bir filmi vizyona giren yönetmen son olaylardan sonraki tartışmalarla 2018’de bir yıl ara vermek zorunda kalıyor.
Napoleon Dynamite
Lucky!
Böyle diyor Napoleon. Filmde sadece iki defa söylese de –ki ilk yayımlandığı versiyonda bir kere söylemişti– bu söz hemen kült haline geliyor.
Bağımsız Amerikan filmlerinin en komiklerinden kabul edilen Napoleon Dynamite, Amerikan taşrasındaki bir gencin günlerini anlatıyor. İletişim kopukluğu, can sıkıntısı ve maddi kaynakların sınırlı oluşu Napoleon’un günlerini daha ilginç hale getiriyor. Baba figürünü büyükannesinin doldurduğu bir hayata sahip. Herkesi kazıklamaya çalışan bir amcası ve dış görünüşünün aksine ilginç becerilere sahip babasıyla Napoleon’un neden sıradan bir genç olamayacağını hemen anlıyoruz.
Âşık olduğu kızla çıkabilmek için onun 7 eski sevgilisini yenmeye çalışan Scott’ın hayatı atari oyununa dönüyor.
Sanırım bundan daha iyi bir tanıtım tümcesi olamazdı.
Yönetmen Edgar Wright’ın en iyi filmi kabul edilen Scott Pilgrim vs. the World hem kurgusu hem de senaryosuyla temposu yüksek ve eğlenceli bir film. 90’lar Rock müziğinin ritmiyle görsel efektli bir kurgu anlayışının bir araya geldiği yapım 2010 yılında seyirciyle buluşuyor ve kısa sürede kült haline geliyor. Filmin hayranları filmdeki karakterler gibi giyinip partiler vermeye bile başlıyor.
Herkesin bir Annie Hall’u vardır
Woody Allen’ın en iyi filmi, başyapıtı Annie Hall tüm dünyadaki o acımasız aşk sorusunu tüm dünyadaki seyircilerine yeniden sorduruyor. "Ben bu kadınla anlaşamıyorum ama her saniye neden onu istiyorum?" Hepimizin bir Annie’si var ve Woddy Allen bunu çok iyi işliyor. 1977 yapımı bu film kısa zamanda kült haline geliyor. Woddy Allen adeta tüm yeteneğini bize bu filmde gösteriyor. Hem yönetmenlik hem de senaristlik anlamında çıtayı öyle bir yükseğe koyuyor ki bu filmin üstüne bir film gelmiyor.
1991 yılında Metropolitan Oscar’a en iyi senaryo dalında adaylık kazanıyor ve günümüzde kült bir gençlik filmi kabul ediliyor. Bunun en önemli sebebi senaryonun kendini diyaloglarıyla ve derin karakterleriyle öne çıkarmış olması. İçine girdiği yeni çevrede istemeden dostlar edinip bu dostları saklamaya çalışan bir kahramanla entelektüel sohbetlere konuk oluyoruz.
Dramatik yapıda erkek bir kahraman için her zaman üç kadın vardır. Güvenli, ideal ve seksi. Hatta tanışma sıraları bile bu şekildedir. Güvenli kadın genelde eşidir. Ne yaparsa yapsın yanındadır. Ona tuhaf bir bağlılığı vardır. Önemsemez tavırlara sahip olsa da asla ihanet etmez. Adamımız kıskançlıkları ve takıntıları artarken ideal olanla umursamazca tanışır. Aklında çok bir yer etmez. Çünkü ideal olanın görünenin arkasında kusurları olabileceğine inanır. Arkasından seksi olanla tanışır. Seksi olan sadece görünüştür, kabuktur, etikettir, markadır, tanınmışlık ya da bir isimden ibarettir. İdeal çocuksudur, kusurları tatlıdır, iğneleyici konuşur. Seksi ve idealin karıştırıldığı da olur. 
