 |
| Odaklandım... Ah yine gitti. |
Odaklanma sorunlarının temelinde ne yapacağım hissi yattığı söylense de buna kesinlikle karşı çıkıyor ve derin bir odaklanmanın bilinçsizlikle yaratılabileceğini söylüyorum. Gitar çaldığını düşünen biri nasıl iyi gitar çalamazsa ne yazacağını düşünen biri de asla bir şey yazamaz. Bilinçsizlikle erişilen odaklanma sürecinin ötesine geçebilen sanatçıların eserleri her zaman kalıcı olmuştur.
Gerçek yaratıcılık, bazen düşünmeyi bıraktığımız anda ortaya çıkar. Rick Rubin’in dediği gibi, “İlham, onu kovalamayı bıraktığında gelir.” Modern dünyada odaklanma genellikle bir irade savaşı olarak görülse de, en derin konsantrasyon aslında bilinçsizce akışa teslim olduğumuz anlarda gerçekleşir. Sanatçılar, müzisyenler ve yazarlar en iyi işlerini planlı disiplinle değil, kendilerini sürecin doğal akışına bıraktıklarında üretirler. Aşırı farkındalık, yaratıcılığı boğan bir otosansüre dönüşebilir. Oysa bilinçsizce kendini ifade eden bir zihin, odaklanmanın en saf ve özgür formunu yaşar. Tıpkı Rubin’in prodüksiyon anlayışında olduğu gibi, “Hiçbir şey yapmamak bazen en büyük ilerlemedir.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder