OZMO

  

Ozmo ile İngilizce öğrenme setlerinin kimseye İngilizce öğrettiğini sanmıyorum fakat çizgilerine bakmak bana keyif verirdi. Düşününce, dönüp bakınca, sinir bozucu bir tavrı vardı Ozmo'nun. Çizgi filmde pek öyle gösterişli bir iş değildi. Yine de hafızamızda kıyas yapacak görseller bulunmadığından olacak Sabah gazetesinin verdiği bu dergi hepimizin hoşuna gitmişti. Ailelerin çocuk bakıp vakit geçirsin, bir şeyler öğrensin diyerek vakit geçirmesine izin verdiği bir kitap serisi. Bugün gazeteler böyle şeyler vermiyor. Çocuk dergileri de her şey gibi pahalı. Ozmo çocukluğumun tuhaf bir karakteri olarak hafızamda hep kalacak. Çocuklar için bir şeyler yapılmaya çalışılan geçmiş yılların bir hatırası olarak tabii. 

Telkinler Nisan 2023

  

    Şu sıralar ne bulsam okuyorum. Ne bulsam dinliyorum. Ne bulsam dediğime bakmayın, iyi şeyler keşfetmeye çalışıyorum. Queen'in ilk albümü ve Soungarden'ın ilk albümündeki pek kıymeti bilinmemiş şarkıları dinliyorum. Aralarından biri benim şarkım olsun istiyorum. (Böyle küçük bencilliklerim var.) Çok okuduğum için öteki şeylere pek vakit kalmıyor. Yazmak ve okumak sonsuz bir döngü. Bu hem iyi hem de kötü şeyleri kaçırabiliyorum. 

   Bir süredir geç saatlere kadar yazıyor. Eski bir alışkanlıkla erken kalksam bile kaldığım yerden yazmaya devam ediyorum. Bazen de tembellik edip saatlerce müzik dinleyebiliyorum. 24 Saati değerlendirme konusunda takıntılıyım. Hayatı kaçırdığımı söyleyen dostlarım oluyor. Katılmıyorum. Kitaplara, müziğe, sinemaya ayrılmış bir hayat asla kaçırılmaz. Olsa olsa ritmi değişir. Hayatın ritmi de ayrı bir konu zaten.

Neden Rocko'nun Modern Yaşamını Seviyorum?

 

Yıllardır modern çağa girdiğimizi söylesek de pek az film, dizi ve animasyonda bunu güncel olarak görebiliyoruz. Modern sorunlarla uğraştığını söyleyen çoğu yapım modernliği karşılayamıyor, yanlış yorumluyor, eline yüzüne bulaştırıyor.

Rocko's Modern Life günümüz dünyasına yabancı bir bakış getirmek için, karakterleri geçmişten günümüze akıllıca taşıyor. Arzuları, istekleri ve söyledikleriyle çağın vebasını en iyi şekilde görselleştiriyor. Sadist televizyon şovları, park yeri macerası, petrollü plajlar, insandan daha akıllı ev aletleri, evcil hayvan sorunu... 

Günceli yakalamak, onunla alay etmek zor iş. Mizah zaten başlı başına ayrı bir uğraş. Bunu bir de olay örgüsüne yedirmek farklı bir deneyim istiyor. Günümüzde uygulamalarda bulunan şakalar uçup gidiyor, güldüğümüz bir şeyi iki hafta sonra unutuyoruz. Nihayetinde espriler yeni bir buluş taşımıyor. Bizi güldüren şey uyumsuzluk ve abartma oluyor. Rocko's Modern Life nasıl bu hale geldiğimizi, ne beklediğimizi, hem üretici hem de tüketici eksenince mizahi bir dille anlatıyor.

Smallville Afişleri

 Reddit'te gördüm. Çok beğendim. Çok sevdiğim ve beraber büyüdüğüm bir diziydi.

Çağdaş Zanaat Müzesi

Giriyoruz dolaşıyoruz. 

Fotoğraf çekiliyoruz. 

12 punto yazıları okuyoruz. 

Hemen de bir kulp takıyoruz. 

Yine de sanattır diyoruz. 

Belki biz anlamıyoruzdur.
Yorumları okuyoruz. 

Fotoğraflarımızı paylaşıyoruz. 

Baktıkça belki bir şeyler anlarız diyoruz. 

Diyoruz da diyoruz.

Unutamadığım Oyunlar

 Jackie Chan Stuntmaster: Jackie Chan'in tüm filmlerini onlarca kez izlemiş biri olarak bu oyun benim için başyapıttı. Şüphesiz Ps1'de en çok vakit geçirdiğim oyunlardan biriydi. Dövüşürken Jackie'nin hareketlerinin bu kadar gerçekçi yapılması beni hala şaşırtır. Oyunu her şeyiyle bitirdiğinizde (ya da hile kullandığınızda) Jackie'nin hareketlerinin nasıl kayda alındığını izleyebiliyordunuz. Dövüşlerin arkasından kısa bir ara video sonrası sizi kovalayan bir kamyonla harşı karşıya kalıp Uncharted gibi koşmaya başladığınız sahnelerde kontrolün size verilmesi oyunun en etkileyici yanlarından biriydi. O zamanlar YouTube olmadığından her şeyi sinir olarak sizin çözmeniz gerekiyordu ve pek eğlenceli bir durum değildi. 

Mart 2023 İzlencesi

Bu ay film yerine daha çok dizi izledim. İyi de oldu.

Saving Mr.Banks: Poppins sevenler için güzel.

Behind Enemy Lines: Zor bir konu. 

Prop Culture: Karayip Korsanları bölümü ilgimi çekti.

Fleishman is in Trouble: İlk bölümün girişini sevmiştim ama olmadı. Anlatıcının ilginçliği çekimlere yansımamış. Zaten o ilginçlik de kalıcı olmadı.

Last of Us: Oyunu sevmemiştim. Diziyi de sevmedim.

24: İlk sezonu ilk yarısından sonra çok düşüşe geçti.

Avatar Way of Water: İlki Kurtlarla Dans'a benziyordu. Bu da birkaç filmi bana anımsattı. Balina avcılığı tamamen filmle alakasız. Senaryoyu aile bağlarına odaklamayı tercih edip yeni bir kötünün oluşumuna ayırmış. Bence olmamış. Sonraki filmler için bir düşmanın yaratılışını izledik ama etkili bir düşman olamadı gibi.

Ted Lasso: İkinci bir şans verdim. Epey sevdim. Söz oyunları çok güzel. Karakter gelişimi de öyle.

Şubat 2023 İzlencesi

Knives Out: Bir daha izledim. Ana de Armas'ın da bunda katkısı oldu. Türe yenilik getirdiği kısımlar ilginç, güzel buluşlar var. Olay örgüsünü taşıyan merak unsuru güzel kamçılanmış. Glass Onion bundan yoksundu.

All About Eve: Yeniden izledim. Bu defa daha çok sevdim. Bunun formülünü alarak yerli Netflix projesi çekenler Eve'i hiç anlayamamış. 

The Great Buster: A Celebration: İyi bir hayat. Güzel bir hayat. Ölümünü anlattıkları kısımdan sonra insan odağını kaybediyor. Keşke o kısmı sona bıraksalarmış. Sinemaya yön veren Buster hakkında güzel bir belgesel. Jackie Chan dışında bu türün peşinden giden kimse neden olmadı?

Babylon: La Dolce Vita + Once Upon A Time in Hollywood + Hail Caser!

Normal People: Övüldüğü kadar beğenemedim fakat neden övüldüğünü ve beğenildiğini anladım.

Superstar Robin Williams: İnsanları güldüren güzel insanların trajik sonu. Keyifle izledim.

2023 OCAK İZLENCESİ

Decision To Leave: Girişi güzeldi fakat yönetmenlik yer yer aksadı, olay örgüsü şekillenir diye bekledim. Olmadı. Vasat.

Târ: Olay örgüsü ilginç bir şey vaat etmedi. Vasat.

Memoria: Arthouse adıyla vasatın altında çıkan yapımlardan. Sevmedim.

Triangle of Sadness: Eh meh peh. Sanat filmi klişelerinin aşuresi ama belli bir kalitenin üstünde kalmayı başarıyor. Girişteki satirik dili korusaymış severdim. Gemi ve ada sekansları tamamen klişelerden ibaret, yeni bir şey söylemiyor. Vasat.

White Noise: Anlaşılmayan uyarlamalardan. Sevdiğim yerleri oldu. Vasat.

2022 ARALIK İZLENCESİ

 

Wednesday: Çok beğendim. Fragmanlarından böyle bir şey çıkmasını beklemiyordum. Tim Burton ilk dört bölümü kendi yönetmiş, epey belli oluyor.

Guillermo Del Toro'dan Pinokyo: Hala ilk Disney versiyonunu seviyorum. Daha sert olmasını beklerdim . Over the Garden Wall dokunuşu hissediliyor.

The Banshees of Inisherin: İzlediğim en ilginç şeylerden biriydi.

Amsterdam: Yönetmenlikte bir sorun var. Başı ve sonu iyi olduğu için güzel hissettiriyor. Hak ettiği gösterişe sahip bir olay örgüsü yok.

Glass Onion: İlk filmden daha akıcı. Filmin ilk yarısı uzun bir kuruluş yapıyor. Yazlık yerde geçen filmlerin bir tembelliği oluyor sanki. Bir de mekanın göz alıcı olmayışı beni itti biraz. Fakat filmin ikinci yarısı işi toparlıyor.

Sick of Myself: Norveç ve komşu ülke filmlerinde tutturulan belirli çekim standardını görmezden gelmek mümkün değil. Yine de benim önemsediğim insani meselelere yeni bakışlar getirmek yerine aynı rahatsız edici sinemayı sürdürmeyi tercih ediyorlar.